Kaketoe: ik ben een molukken kaketoe en met 6 jaar aan de Vollenhof gekomen. Ik heb me als enige van de papegaaien in huis weten te laten plaatsen...  De officiele latijnse naam is: Cacatua moluccensis. Ik ben een cites I vogel, dus heb zowel een chip als cites-papieren. Dit omdat ik blijkbaar erg zeldzaam ben. Mijn vorige eigenaren hadden weinig fantasie, dus hebben ze me kaketoe genoemd. Omdat ik mezelf zo noem, hebben ze dat maar zo gelaten. Ik ben ook tam en ga mee honden uitlaten als het een beetje mooi weer is of mee naar de dierenwinkel met de auto. Doordat ik een man ben, laat ik wel graag aan vreemde mensen zien wie de baas is. Ik ben een probleem-geval en mag mezelf graag opeten. Mijn eerste eigenaar werd ziek, die had een redelijk goeie reden, maar de rest heeft het zwaar onderschat. Ik ben toen ik ca. 4 jaar oud was, verkocht. Hierna heb ik binnen 2 jaar nog 3 andere eigenaren gehad. Helaas weten te weinig mensen wat van kaketoe's, maar ik heb erg veel aandacht nodig en ben dan ook minimaal 8 uur per dag druk bezig met dingen slopen, praten en meer van alles wat een papegaai hoort te doen. 1 van de vorige eigenaren vond me te druk, dus liet me hele dagen in de kooi zitten. Een andere vond dat ik op tijd moest slapen en als ik me teveel liet horen op commando stil moest zijn; daar kreeg ik een kleed over de kooi. Door de stress ben ik toen mezelf gaan muteren, elke keer bijt ik een stukje onder de vleugel wat vel weg, net zo lang tot het bloed. Soms gaat het beter en eigenlijk bevalt het me best goed hierr, maar als ik baldadig ben, begin ik gewoon weer van voor af aan. Behalve dat ik al de duurste soort was, ben ik daardoor soms nog iets duurder dan de gemiddelde door alle dierenartskosten. Doordat ik zo intelligent ben, helpt zelfs een kap

niet. Een dubbele kap was wat lastiger, maar dan begin ik gewoon aan mijn vleugel,hals of poot. Eerst ben ik in Drachten geweest, toen nog een paar keer naar Amsterdam. Daar heeft mijn baas wel allerlei tips gekregen, maar ook hele zware medicijnen voor mij. Leuk bedacht, maar zo gauw ik daar weer mee stop, ben ik weer wakker en begin gewoon opnieuw. Wel heb ik een tijdje een natuurlijk middel gekregen tegen de stress van het alweer verhuizen: een bach-bloesem mengsel. Ik heb inmiddels wel weer vertrouwen in mensen en zit weer goed in de veren, alleen dat ene plekje onder de vleugel? Ja, dat heb ik nu eenmaal nodig om me af te reageren. Het is vergelijkbaar met nagels bijten, je begint er mee door de zenuwen, maar voor je het weet is het gewoonte: en leer dat maar weer eens af… Allerlei zalfjes en met allerlei geurtjes hebben ze al geprobeerd; effe jakkie, maar alles went. Effe doorzetten en ik zet me over de vieze smaak heen. Je zou denken dat ik vanzelf stop als het zeer doet, maar papegaaien hebben in de huid praktisch geen gevoel (wel in de uiteinden van de veren en vooral in de pennen die net doorkomen, genaamd bloedpennen, maar niet in de huid zelf) Om een voorbeeld te geven, ze kunnen papegaaien een grote wond hechten, zonder verdoving. Moet je bij mensen maar eens proberen... Wat veel mensen ook niet weten: in mijn snavel zit het meeste gevoel en daar een tik tegenaan geven als ik bijt, vergeet ik dus echt nooit weer. Ik zit nu hele dagen los op de kooi en krijg regelmatig iets om te slopen. Ook heb ik plastic puzzels en rolschaatsen, maar ermee gooien is leuker als serieus mee spelen. Als ik genoeg te doen heb, ben ik 's avonds echt wel moe en als er geen visite is, waar ik me druk om kan maken, ga ik zelf om ca. 10 uur de kooi in en ga ik slapen.

De oorzaak waarom ik begonnen ben met mijzelf te mutileren? Mijn hele kooi was sloopvrij, ik ben vaak verhuisd en net voordat ik de 1e keer ging verhuizen, hebben ze me ook nog even snel gechipt, want dat leek de nieuwe eigenaar wel handig. Dit deed zeer en ik ben daar dan ook beginnen te bijten, want die moest eruit. De chip bleek ook nog te zijn gaan zwerven door mijn lichaam en deze zat ondertussen tussen mijn voorpoten, vlakbij mijn hart. Stress en daarna nog meer stress... en voor je het weet is het dan gewoonte. De laatste jaren mocht ik altijd los in huis op de kooi en heb ik het best goed gehad, maar voor al mijn soortgenoten hoop ik dat mensen bedenken of ze wel de ruimte, tijd en aandacht hebben de komende jaren voordat ze er 1 aanschaffen! Want wij hechten ons aan 1 persoon en zijn voor ons leven getekend als dit fout gaat...

Mocht u een kaketoe aan willen schaffen, realiseert u zich eerst wat u op de hals haalt. Ze zijn erg leuk, echte clowns en kunnen veel kunstjes leren. Ze doen dit echter hele dagen, dus ook als u eigenlijk geen tijd heeft of visite hebt. Ook worden ze erg oud. Er is inmiddels veel bekend over het gedrag van papegaaien, informeer eerst bij pakara of bijv. bij het papegaaien opvangcentrum Veldhoven naar deze soort.

Vorige