Jopie is een grote witkuif kaketoe, de latijnse naam is: cacatua alba. Zij is geboren op 11 augustus 2002. Zij stond te koop en na diverse mailtjes heen en weer, zijn wij bij haar en haar eigenaren gaan kijken. Jopie is een ontzettend lieve papegaai, het enige wat zij doet, is af en toe krijsen. Overigens is dit heel normaal. Bijna alle papegaaien gaan vanaf dat ze broedrijp zijn, een partner zoeken. Als het goed klikt, gaan ze vaak ‘stereo’gedrag vertonen. Dit houdt in dat ze veel dingen samen doen, zoals wassen, eten en meer van die dingen. Zo gauw 1 van 2 iets uit de buurt is, roepen ze elkaar alweer (oftewel krijsen naar elkaar) Papegaaien die met de hand groot gebracht worden en alleen zitten, gaan 1 van de medebewoners in huis als hun partner zien. Dit is geen probleem als je alle tijd van de wereld hebt, maar wel erg vervelend als je ook andere dingen te doenhebt (en vaak vooral vervelend voor de buren als zij papegaaien niet leuk vinden) Voor iedereen die denkt dat je ze dit wel even afleert? Dit is zo goed als onmogelijk! Afleren kan je een papegaai niks, soms kan je ze echter wel ander gedrag aanleren. Als ze dit echt leuk vinden, gaan ze dit i.p.v. krijsen doen. Hier moet men overigens meestal zo vroeg mogelijk mee beginnen en dit kost heel veel tijd en geduld. Zo kun je een papegaai leren praten, puzzelen, rolschaatsen en nog veel meer dingen. Maar ook dan zullen ze nog regelmatig een keer krijsen. Veel methodes als natspuiten, een kleed erover e.d. zullen maar van zeer korte duur helpen. Nog hardere methodes zullen zelfs vaak leiden tot probleem papegaaien, die zo gestrest raken dat ze zichzelf kaal plukken of zelfs grote wonden krijgen! Jopie had echter baasjes die er veel bij bleven zitten en ondertussen nadachten over een betere oplossing. Wij hebben dan ook gelukkig een lieve kaketoe zonder gedragsproblemen erbij gekregen die tevens uitstekend opgevoed is. Wij zijn dan ook erg blij dat de familie van Mourik ons deze kaketoe hebben toevertrouwd en hopen nog lang van Jopie te genieten.
Kaketoe’s zijn zeer intelligent en dit is dan ook vergelijkbaarmet de intelligentie van een kind tussen de 4 en 6 jaar oud.Jopie had vanaf jongs af aan ergens anders gezeten als bij ons en moest dan natuurlijk ook eerst erg wennen, want zij snapte er niks van waarom zij zomaar bij vreemden geplaatstwerd. Wij hopen dat zij ooit ‘vriendjes’ wordt met onze molukken kaketoe. Beiden zijn zij echter handopfok en zij weten zelf dan ook amper dat ze een kaketoe zijn, laat staan dat de ander dat ook is. Al gauw waren wij erachter dat zij kinderen helemaal geweldig vindt. Zo gauw onze neefjes en/of nichtjes op visite komen,komt zij enthousiast de kooi uit. Ze gaat dan zingen, fluiten en hangt de clown uit. Ook hangt ze dan hele verhalen op. Wij kunnen er nog weinig van verstaan, maar gek genoeg 'praten’ de kaketoe en de jongste kinderen vrolijk tegen elkaar terug (ergens spreken ze toch een andere taal als ons ;-)) Ook kan ze koppeltje duiken op de stok en danst ze er vrolijk op los. Geweldig om te zien…
	Wij hadden bij de vorige eigenaar al gezien dat Jopie erg goed kan vliegen. We zijn er inmiddels achter dat ze beter kan vliegen als landen. Onze molukken kaketoe vond het de 1e paar keer erg interessant en zat zowaar al te oefenen aan de kooi met z’n vleugels wijd. Na enkele noodlandingen van Jopie, riep hij regelmatig ‘oei, sukkel’ en begon vervolgens te lachen. Nu is hij zowaar al zover dat als Jopie vliegt, hij zich achter zijn touw verstopt en roept: oeps, moet je niet doen. De 1e 2 weken kwam Jopie de kooi amper uit (ze heeft haar eigen kooi meegekregen) want dat voelde vertrouwd. Dit ondanks dat de kooi zo’n 16 uur per dag open staat. Wij zijn nog niet thuis gekomen en verrast met gesnoeide planten of iets dergelijks. Wel zit ze inmiddels regelmatig op de bank vanalles te doen en als er een trui of handdoek ligt, is ze hiermee aan het spelen c.q. slopen. Vooral letters e.d. vindt ze erg interresant om te kijken of deze eraf kunnen
Onze molukken kaketoe vliegt nooit (waar wij stiekem wel blij mee zijn, want hij is naar ‘vreemden’ toe nog weleens dominant en bijterig. Jopie daarentegen vliegt regelmatig vanaf afstand bij vreemden op de schouder. Hier moesten mijn neefjes en nichtjes eerst ook erg aan wennen. Ook als ze netjes opstapt vanaf de bank, zet zij om de afstand in te schatten, eerst haar snavel op je arm. Even elkaar aftasten, want als Kaketoe zijn snavel gebruikt, is dit om te bijten. Vertrouwen moest dan ook nog even groeien van alle kanten, maar inmiddels gaat dit steeds beter en mag Jopie graag op de schouder meekijken naar de tv of naar wat ze allemaal aan het doen zijn. Tot op heden heeft zij nog nooit gebeten en ik hoop dan ook dat dit zo blijft; ook als ze zich helemaal thuis voelt. Ook tegen onze andere dieren, de katten en honden, is zij bijna ‘te lief’ Vooral bij kittens is het soms wel prettig als zij een keer kennis maken met de grote snavel, zodat zij er ‘bang’ voor worden en braaf op afstand blijven. Zo gauw bengalen groot zijn, kunnen ze een kaketoe makkelijk aan. Ze moeten dit dan als kitten ook al leren. Jopie is echter net lief zat en tilt alleen haar pootje op als ze daarmee willen spelen. Als wij dan ook niet thuis zijn, zitten onze bengalen ergens anders.